Het interview staat in het persbericht over de nieuwe rode gids die vorige week werd verstuurd. Daarin vertelt de 40-jarige M.B., die anoniem wenst te blijven, over zijn functioneren als inspecteur.

‘Wij hebben een bijzondere goede medische begeleiding. Wij moeten regelmatig op controle om ons cholesterolgehalte te laten meten’, aldus de inspecteur op de vraag of hij of zij na vier jaar Michelin is aangekomen.

Smaakgeheugen

Inspecteur zijn is een zwaar beroep. ‘Jaarlijks bezoek ik ongeveer 240 restaurants. Elke inspecteur legt per jaar zowat 30.000 kilometer af. Wij beginnen elke dag rond zeven uur ’s ochtends en zijn zelden klaar voor 23.00 uur. Je moet dan ook met hart en ziel voor dit beroep leven’.

Een Michelininspecteur moet een zeer goed smaakgeheugen hebben. ‘Dit betekent dat hij zich bijvoorbeeld kan herinneren welke chocoladetaarten hij heeft geproefd om ze met elkaar te kunnen vergelijken en te weten of diegene die hij heeft geproefd goed of uistekend was.’

Brood

Restaurants die bij M.B. in een goed daglicht willen komen, moeten inzetten op brood, zo lijkt het. ‘Brood is mijn stokpaardje. Normaal gezien proef ik daar altijd van want brood maakt, zeker in Frankrijk, deel uit van de maaltijd. Verder tracht ik bij elke maaltijd evenwichtig te eten’.

De gemiddelde leeftijd van een Michelininspecteur ligt rond de veertig, aldus M.B. ‘Er zijn mannelijke en vrouwelijke inspecteurs, slanke en mindere slanke. Wij kleden ons casual waar de dresscode casual is. In de chiquere zaken verschijnen we in pak en de vrouwelijke inspecteurs in een jurk of rok. Natuurlijk zullen we waar nodig met verschillende inspecteurs gaan eten om onze “dekmantel” niet te verliezen’.