Michael Simon

Nu zijn Arjen Rusticus en Bas Hollenberg nog eigenaar van De Walrus in Leeuwarden en het zusje in Sneek, per 1 januari verkopen ze beide cafés aan voormalig bedrijfsleider Johannes Klaversma. Die weet zich in ieder geval in Leeuwarden verzekerd van een geoliede machine, alles klopt.

Dit kleine Limburgse dorp (2200 zielen) heeft twee bedrijven in de Terras Top 100 (Alt Arce en 't Zoete Genot) en voegt met De Hertog Jan Proeverij ook een notering in de Café Top 100 toe.

Aan alles in dit café is veel aandacht besteed, maar het interieur valt wel het meest op. In 't Plein komt de gast ogen tekort voor alle curiosa, teksten, foto's en grapjes.

Van Zanten is gezegend met een enorm terras op De Binnenrotte, waar op mooie dagen 300 stoelen staan. Keerzijde van die ruimte voor de deur is dat Van Zanten op marktdagen maar de helft van het terras mag uitzetten.

In een opvallend en goed onderhouden hoekpand in het centrum van Venlo zit Restaurant Café Central. Bewust in die volgorde (en niet café-restaurant), de avond- en lunchkaart zijn uitgebreider dan het biermenu.

Zomerzorg is een schoolvoorbeeld van een klassiek café, gelegen op de hoek van een Hillegoms plein. Het familiebedrijf heeft door de jaren heen met passie en hard werken een plekje in het horecalandschap veroverd.

Zeerust ligt pal aan de zeedijk van Renesse, naast een trap die naar de strandopgang voert. Het is de oude vuurtorenwachterswoning, waarvan de voormalige woonkamer nu restaurant is. De vuurtorens zijn in 1916 weggehaald, sinds 1950 is het een horecabedrijf.

Moeten we het nog hebben over het woordgrapje in de naam? Nee, dat doen we niet. Maar het maakt duidelijk dat hier mensen staan met lol in hun werk.

Dat Ameland met 3600 inwoners liefst twee cafés (al jaren) in de Café Top 100 heeft, waaronder een voormalig winnaar, mag bijzonder heten. Dat beide bedrijven ook nog van een Nobel zijn, is helemaal frappant.

Tilburg zonder Bolle is als bier zonder schuim. Het is te drinken, maar echt smaken doet het niet. Al meer dan 20 jaar slaagt dit stadscafé er in om zowel populair te zijn bij het studerende deel van de bevolking als de echte 'kruikenzeikers', zoals de bijnaam van de Tilburgers luidt.