Robèr Willemsen

Het is 28 april, 05:45 uur. Mijn wekker loopt af, maar ik ben al uren klaarwakker. Vandaag is dé dag van opening van de horeca, dat wil zeggen van een deel van de horeca. Na zes maanden weer voorzichtig van het slot; een klein lichtpuntje.

Strijdlust, passie en doorzettingsvermogen: dat ziet Robèr Willemsen nog steeds bij horecaondernemers. Maar inmiddels is het bijna een jaar geleden dat in Nederland de eerste coronabesmetting werd vastgesteld. Op 15 maart 2020 ging het land op slot.

Toen wij in maart 2020 de deuren moesten sluiten, ging de zon schijnen. Een warme lente, al voelde die wel bitterkoud voor veel ondernemers. Iedere dag was er wel een moment dat ik dacht aan de impact van het mooie lenteweer op ons terrasseizoen. We smachten om deze vraag te stellen: terrasje pakken?

2020 zit er bijna op. In januari is normaal gesproken mijn agenda goed gevuld, inclusief een aantal hoogtepunten: de Horecava, een korte ski-trip met vrienden en minimaal twee avonden genieten bij de Vrienden van Amstel Live. Maar zoals het er nu voor staat, kan er door zo'n januari een dikke streep.

Afgelopen tijd werd duidelijk dat er deze winter geen Elfstedentocht zal plaatsvinden vanwege corona. Ik vrees dat velen - als het toch heel koud wordt - tóch de ijzers onder zullen binden. Dat doe ik niet, maar zodra het kan, plan ik mijn eigen hpreca Elfstedentocht of twaalf provinciëntocht.

Als ik denk aan de mediterraanse keuken, dan denk ik aan de heerlijke zomermaanden, aan lekkere gerechtjes om met elkaar te delen, de lekkerste wijnen en aan de gezellige lange en late avonden met familie en vrienden, waarbij we genieten van en met elkaar.

De Hollandse herfst- en winterperiode: sommige mensen denken hierbij aan grauw, saai en regenachtig weer, of de zogenoemde 'winterdepressie'. Voor Robèr Willemsen is het najaar juist de periode van warmte, gezelligheid, hardvuur en natuurlijk… bockbier.

We zitten middenin een hittegolf. In deze tropische temperaturen is het misschien gek om alvast na te denken over de herfst- en wintermaanden. Maar die herfst staat echt al over minder dan veertig dagen voor de deur.

De afgelopen maanden leken voor veel horecaondernemers op een confronterend reality­sur­vival­­programma. De geduchte tegenstander was niet het café of restaurant op de hoek, maar het coronavirus waarvoor we juist de samenwerking met elkaar moesten opzoeken.

Toen alle eet- en drinkgelegenheden op 15 maart massaal de deuren moesten sluiten, ging de zon schijnen… Niet één dag, niet vier of veertien dagen, maar op een enkele druppel regen na, heeft hij geschenen totdat de horeca weer open mocht.