Doorn liet weten het ‘niet slim’ te vinden om in die periode op tonijn te vissen. Je richt er schade mee aan en de smaak van vis is in die periode niet best. ‘Niet te eten’, aldus Doorn. 'Toch doen we dat massaal.’

Met een groot scherp mes sneed hij ondertussen een grote Blauwvintonijn uit Canada in stukken. Maar deze tonijnsoort behoort toch tot de bedreigde vissoorten? stelde hij zichzelf de vraag. ‘Klopt de soort is bedreigd. Maar deze vis is in het wild gevangen en daarna elders verder opgekweekt. Zo breng je geen schade toe aan de populatie. ‘ Daar is overigens wel wat meer voor nodig. Kwekers bijvoorbeeld die eitjes van de tonijn verzamelen, ze in laboratoria uitzetten om ze vervolgens als vissen in zee weer uit te zetten. Na twee of drie jaar worden ze dan gevangen om te worden opgekweekt. ‘We hebben straks de wilde populatie niet meer nodig.’