Hij beklaagt zich over het feit dat veel nieuwe personeelsrestaurants en -concepten op de 'ouderwetse' methode zijn ontwikkeld. Een methode die de uiterste houdbaarheidsdatum ruimschoots is gepasseerd, aldus Simons. ‘We werken immers allang niet meer zoals vijftien jaar geleden. Flexibele werktijden, andere eetgewoonten en -momenten, weinig tijd, het zijn voorbeelden van factoren die haaks staan op de traditionele manier van catering.’

Hij laat weten dat medewerkers zo weinig mogelijk willen betalen voor een zo hoog mogelijke kwaliteit, terwijl het management de cateringkosten wil verlagen. ‘Cateraars moeten dus meer leveren voor minder geld, zonder conceptuele aanpassing, waarbij ze zelden de ruimte krijgen te ondernemen.’

Simons schrijft dat de tijd rijp is voor het 'nieuwe lunchen'. ‘Weg met de dure en massale personeelsrestaurants, die slechts twee uur per dag worden gebruikt. Weg met dat eindeloze assortiment. De toekomst is aan kleine outlets met uitgebreide openingstijden.’