Patron-cuisinier Edwin van de Goor overleden

Patron-cuisinier Edwin van de Goor is in de nacht van dinsdag op woensdag overleden. Van de Goor was in het verleden mede-eigenaar van sterrestaurant Seinpost in Scheveningen.
Delen:

Edwin van de Goor werd 67 jaar oud. Het Algemeen Dagblad schrijft dat zijn gezondheid achteruit ging na een val van zijn fiets. Hij zou zijn overleden door complicaties na een heupoperatie.

Seinpost

Van de Goor begon in 1982 zijn carrière bij Seinpost. In 1991 werd hij mede-eigenaar van het restaurant. Onder zijn leiding en chef-kok Gert-Jan Cieremans, behaalde het in 2006 een Michelinster. Ook in de culinaire gidsen Lekker, Grootspraak en GaultMillau scoorde Seinpost goed. In 2012 werd Van de Goor door GaultMillau verkozen tot wijn/spijsspecialist van het jaar.

‘Het werd hoog tijd’, grapte Van de Goor toen op het podium na de overhandiging van de award. Hij werd door GaultMillau een vakman pur sang genoemd. ‘Maar ook wel lastig voor de witte en zwarte brigade. Hij is een alleskunner, staat open voor experimenten en steekt zijn nek uit’.

Vertrek

‘Ik ben 60 jaar en dat is een leeftijd waarop je gaat nadenken over je toekomst’, zei hij in 2014 over zijn vertrek bij het restaurant.

Na Seinpost stond Van de Goor aan het roer van Weduwe van der Toorn in Den Haag. Ondanks goede recensies, werd het restaurant in 2019 failliet verklaard. Daarna runde hij Bar Pêche in de foodhallen in Den Haag, samen met collega Fieke Berkhof.

Het AD meldt dat Van de Goor in september zou gaan starten bij een restaurant in het Hofkwartier wat nog de deuren moet openen.

Fantastische gastheer en kok

Op social media wordt geschokt gereageerd op het overlijden van de patron-cuisiner. ‘We zullen hem ongelooflijk gaan missen. Als vakman, collega en als vriend’, schrijft Strandpaviljoen de Staat.

‘Een fantastische gastheer en kok. We zullen hem erg missen in Den Haag’, aldus een vakbroeder.

‘Veel te vroeg’, schrijft een oud-leerling van hem. ‘Hij heeft mij zoveel geleerd. Alles moest ik proeven. Alles moest met het etiket naar voren, ook al zagen de gasten dat nooit. De horeca zat al in mijn bloed, maar door hem ben ik ervan gaan houden.’