De aantrekkingskracht van streetfood is nog altijd dezelfde: toegankelijk, handzaam, vol smaak en ideaal om te delen of mee te nemen. Maar de lat ligt volgens culinary advisor Jeroen Demuydt hoger. 'De gast wil verrassing zónder gedoe: gerechten die je snel kunt serveren, maar die wél voelen als een ontdekking. Dat is precies waarom streetfood in 2026 op steeds meer menukaarten staat: het is schaalbaar, fotogeniek en, mits goed opgebouwd, ook sterk in marge.'

Premiumisatie

Streetfood schuift op richting ‘casual luxe’, ziet de culinary advisor van Pastridor. Street Food Couture wordt deze premiumisatie wel eens genoemd: de gekende streetfoodklassiekers, maar dan met betere ingrediënten, gelaagdheid in smaken - zoet, zuur, umami, fris - en een strakkere presentatie. 'Denk aan korean chicken brioche bun, een hot honey halloumi piccolo of het Balkan-flatbread lepinja met falafel en tahinisaus.'

'Als culinary advisor maak ik klanten graag duidelijk dat premium niet ingewikkeld hoeft te zijn', gaat Demuydt verder. 'Het draait om slimme upgrades: een kwalitatief broodje of brioche bun, één opvallende topping en aandacht voor textuur en gelaagdheid. Zo krijg je een "duurdere" beleving zonder extra handelingen per bon.'

Hyperregionaal en met een verhaal

'De les voor ondernemers: kies één regio of smaakprofiel, en wees consequent. Een heldere naam op de kaart, een korte herkomstzin en een herkenbaar signatuurelement - een saus, topping of specerijenmix - doen meer dan een lang verhaal. Authenticiteit zit ’m niet in perfectie, maar in duidelijke keuzes.'

Fermentatie, pit en ‘swicy’

Consumenten kiezen streetfood omwille van plezier, beleving en value for money, terwijl bijna de helft ook gezondere keuzes wenst wanneer ze buitenshuis eten of afhalen. Demuydt: 'Die mix zie je terug op het bord: meer groenten en peulvruchten, meer gefermenteerde ingrediënten en drankjes, meer contrast tussen zuur, zoet en pit, en minder platte smaak.'

‘Swicy’ (sweet & spicy) is een trend: toegankelijk, maar met pit. 'Praktisch: creëer twee of drie signatuurcomponenten die je op meerdere items inzet, bijvoorbeeld een huispickle, een chili-honing glaze en een crunchy topping. Daarmee creëer je herkenbaarheid én snelheid', tipt Demuydt.

Snackification & delen als verdienmodel

Snackification maakt van streetfood een reeks kleine momenten in plaats van één groot gerecht. 'Het gaat dan om bites, sliders, mini-broodjes of bijvoorbeeld taco’s per stuk. Gasten bestellen liever twee of drie kleine items dan één hoofdgerecht. Zo kunnen ze meer proeven en met vrienden en familie hun gerechten delen. En die kleinere gerechten kunnen er uiteindelijk toe leiden dat er sneller wordt bijbesteld.'

Voor de kaart werkt het volgens Demuydt vrij simpel: 'Bied een paar vaste “kleine hits” aan die los te bestellen zijn, plus één mixoptie, bijvoorbeeld een trio of tasting tray. Dat maakt kiezen makkelijker, houdt de doorlooptijd hoog en geeft vanzelf ruimte voor upsell.'

Convenience met kwaliteit

Streetfood wordt steeds vaker ontworpen voor off-premise. Het moet transport-proof zijn en na 15 minuten nog lekker eten. 'Dat vraagt om slim opbouwen: sauzen apart, crunch scheiden, warme en koude componenten niet "stoven" in één bakje. De drager is daarbij cruciaal. Een goede brioche bun bijvoorbeeld die niet zompig wordt of scheurt, is meteen een onderdeel van de merkbeleving.' Wie het goed aanpakt, kiest één of twee formats en maakt daar seizoensmatig variaties op. 'Dat houdt de kaart fris zonder dat het extra handelingen oplevert.'

Dit artikel is gesponsord door Pastridor.