Marja Brienen Janssen overleden
‘Wij nemen afscheid van ons patroneske, onze vrouw en moeder van Brienen aan de Maas’, schrijft de familie in een kort bericht.
Marja Brienen Janssen vormde meer dan 35 jaar een hecht team met haar man René Brienen. In oktober vierden ze samen nog groots feest in hun restaurant in Well. De top van de Nederlandse horeca stond toen stil bij hun successen en de verkoop van hun zaak. Het stel zou nog anderhalf jaar ‘recreatief doorstoeien’, waarna het pand in handen zou komen van het waterschap in Limburg.
Marja Brienen wist al heel snel álles van de voorkant
Misset Horeca sprak onlangs nog uitgebreid met Marja en René. Onderstaande passages komen uit het interview van oktober 2024.
In 1990 opende René samen met Marja restaurant Onder de Boompjes in Overloon. ‘Al vrij snel stond Michelin daar op de stoep. Ik zei tegen die inspecteur: mijn vrouw Marja weet nét het verschil tussen rood, wit en rosé.’ Lachend: ‘Ze zijn negen jaar niet meer teruggeweest.’ Marja counterend: ‘Maar na drie jaar had René al niks meer te zeggen over de voorkant, hoor. Toen wist ik meer dan hem.’
De chef beleefde in 1999 een van zijn mooiste jaren. In dat jaar viel de ster en werd hij gevraagd om zich te voegen bij Les Patrons Cuisiniers. (‘Meneer Helder kwam hier lunchen en daarna vroeg hij of ik even tijd had om bij hem te komen zitten. Kippenvel.’) Daarop volgde de pijnlijkste periode; de verhuizing naar Roermond en het faillissement dat daar moest worden aangevraagd. ‘We zijn toen in een auto terug naar Noord-Limburg gereden, zonder één cent in onze zakken’, herinnert Marja zich.
Veel gegeven, decennia lang
Het stel knokte zich eigenhandig terug. Zowel René als Marja werden door topzaken ingehuurd, soms om bij te springen, soms voor een wat langere tijd. ‘Jannis Brevet werd eens opgehaald door een ambulance, of ik meteen naar Inter Scaldes kon komen.’ Marja: ‘Ik ben ook nog in Kruiningen geweest als invaller, de zaak had toen twee sterren. Ik schonk gewoon de wijn bij als een glas leeg was. Nou, dat was níet de bedoeling, vertelde de sommelier me. Ben dan sneller, zei ik toen. Achteraf was het een superleuke tijd, die twee jaar zonder eigen zaak.’
In 2005 opende Brienen aan de Maas, aan de oevers van die machtige rivier. Binnen een jaar had het stel hun ster terug. René Brienen is altijd een gulle chef geweest, al leerde hij pas later rekenen van anderen. ‘Maar ik was wel een aanpakker. Ik zag meteen potentie in een groot terras hier. Maar ja, de gemeente en zijn vergunningen. Op een Hemelvaartsdag heb ik een keer een aantal Polen laten komen om hier alles binnen een dag te laten betegelen. Die ambtenaren stonden raar te kijken, maar het mocht blijven liggen.’
Nee, spijt heeft René Brienen nergens van. ‘Ik heb willen bloeden voor dit vak. Iets wat ik soms weleens mis bij de nieuwe generatie.’ Marja knikt. ‘De afgelopen jaren maakte ik weleens roosters en dan meldde niemand zich met zijn voorkeuren. Dat was vroeger ondenkbaar. We hebben heel veel gegeven, decennia lang.’
